Karakter
Volgens de FCI-standaard is de Bedlington terriër pittig, zelfzeker en intelligent, met een sterk jachtinstinct. Hij is goedgehumeurd, aanhankelijk en waardig, niet schuw of nerveus. In rust is hij mild, en als hij geprikkeld wordt toont hij veel moed.
Herkomst
Volgens de standaard zou de Bedlington een langere stamboom kunnen voorleggen dan elke andere terriër. Hij komt uit de vroegere mijnstreek van Noord-Engeland en heette ooit Rothbury terriër. In 1877 werd een rasvereniging opgericht. Oorspronkelijk ving hij konijnen voor de pot. Volgens de Royal Kennel Club geven de vacht, de gebogen lendenen en het lange hoofd hem de look van een lammetje, maar jaagt hij vlot op ongedierte van konijn tot vos. Over zijn voorouders bestaat discussie. De FCI plaatst hem in groep 3, sectie 1, grote en middelgrote terriërs.
Vacht en gezondheid
De Royal Kennel Club rekent hem tot de honden die niet verharen. De RKC noemt een DNA-test op koperstapelingsziekte (COMMD1) en oogonderzoek.
Maat
De schofthoogte is ongeveer 41 cm, iets minder voor een teef en iets meer voor een reu. Hij weegt 8 tot 10 kg.



