Karakter
Volgens de FCI-standaard zijn deze honden bij veel hertenmeutes gewaardeerd om hun fijne neus, hun ijver, hun ernst en hun stem. Hij is vriendelijk, dicht bij de mens en makkelijk te houden in de kennel.
Herkomst
De chien français blanc et noir ontstond uit de hond van Saintonge, waarvan de oorsprong onzeker is. Met de Sint-Hubertushond heeft hij volgens de standaard geen verband, maar wellicht wel een verre band met de bekende witte “greffiers” uit de 16de eeuw. Het huidige type verscheen in de tweede helft van de 19de eeuw en werd later beïnvloed door kruisingen met de poitevin en de gascon saintongeois. Het ras kreeg zijn standaard in 1957. Volgens de standaard telt het ongeveer 2000 honden, met 300 tot 400 geboortes per jaar. De vacht is verplicht wit en zwart, met kleine tan aftekeningen boven de ogen en op de wangen. Een andere Franse meutehond is de chien français tricolore. De FCI plaatst hem in groep 6, sectie 1.1, grote lopende honden, met werkproef. De wit-oranje variant is de chien français blanc et orange.
Gezondheid
Bij de Royal Kennel Club vonden we geen rasfiche, en bij de FCI geen lijst met aanbevolen gezondheidstests. Vraag een kweker naar de onderzoeken van beide ouders.
Maat
Reuen meten 65 tot 72 cm, teven 62 tot 68 cm, met 1 cm speling. De standaard geeft geen gewicht.



