Karakter
De FCI-standaard van de Duitse brak heeft geen deel over karakter. Hij noemt het gebruik als lopende hond, met werkproef.
Herkomst
Van de vroeger talrijke brakken is volgens de standaard alleen de Westfaalse brak in Duitsland overgebleven. De belangrijkste lokale variant was de driekleurige Sauerländer Holzbracke. Door die te mengen met lokale Steinbracken ontstond een type dat sinds 1900 Deutsche Bracke heet. De vacht is lang voor een kortharige hond, zeer dicht en hard, bijna borstelig. De kleur is rood tot geel met zwart zadel of deken en de witte brakkentekening: doorlopende bles, witte snuit met halsring, witte borst, poten en staartpunt. De Westfaalse dasbrak is zijn kortbenige variëteit. De FCI plaatst hem in groep 6, sectie 1.3, kleine lopende honden, met werkproef.
Gezondheid
Bij de Royal Kennel Club vonden we geen rasfiche, en bij de FCI geen lijst met aanbevolen gezondheidstests. Vraag een kweker naar de onderzoeken van beide ouders.
Maat
Hij meet 40 tot 53 cm; een kleine afwijking is toegestaan. De standaard geeft geen gewicht.




