Karakter
De FCI-standaard noemt de Duitse langhaar evenwichtig en rustig, goedaardig en makkelijk af te richten. Als veelzijdige jachthond moet hij werken op het veld, in het water en in het bos, voor en na het schot. Volgens de Royal Kennel Club heeft hij meer dan twee uur beweging per dag nodig.
Herkomst
Volgens de standaard combineert hij het bloed van vogel-, valken- en waterhonden met dat van bracken, lopende honden, wat hem veelzijdig maakt. Sinds 1879 wordt hij zuiver gefokt. In 1897 schreef baron von Schorlemer de eerste standaard en legde daarmee de basis voor de fok van vandaag. Samen met de grote en de kleine münsterländer hoort hij bij de familie van de langharige Duitse staande honden. De vacht is 3 tot 5 cm lang op rug en flanken, glad of licht golvend, met een goede ondervacht en vederachtige beharing aan oren, poten en staart. Hij is effen bruin, bruin met wit, donker- of lichtschimmel, gespikkeld of bruin-wit. De FCI plaatst hem in groep 7, sectie 1.2, continentale staande honden van het spanieltype, met werkproef.
Gezondheid
De Royal Kennel Club zet genetische diversiteit voorop en raadt een onderzoek van ogen en heupen aan.
Maat
Reuen meten 60 tot 70 cm, ideaal 63 tot 66 cm. Teven meten 58 tot 66 cm, ideaal 60 tot 63 cm. Hij weegt gemiddeld 30 kg.



