Karakter
Volgens de FCI-standaard is de Engelse setter zeer actief, met een scherp gevoel voor wild. Hij is uitgesproken vriendelijk en goedaardig.
Herkomst
Volgens de Royal Kennel Club legde Edward Laverack de basis voor de moderne Engelse setter. In 1825 kocht hij zijn eerste twee setters, allebei blue belton, van een landgoed waar ze al zo’n 35 jaar zorgvuldig gefokt werden. Zijn tijdgenoot Richard Purcell Llewellin gebruikte Gordon setters, rood-witte setters en de verdwenen Welshe setter om de bloedlijnen te verbreden. Uit de honden van die twee fokkers komt het huidige ras. Verwante rassen zijn de Gordon setter en de Ierse setter. De FCI plaatst hem in groep 7, sectie 2, Britse en Ierse staande honden, met werkproef. Een andere Britse staande hond is de pointer.
Gezondheid
De Royal Kennel Club zet genetische diversiteit voorop en noemt onderzoek van heupen en ellebogen, en een gehoortest op doofheid (BAER), ook van de pups.
Maat
Reuen meten 65 tot 68 cm, teven 61 tot 65 cm.



