FCI 15 · België

Groenendaeler

De zwarte, langharige variant van de Belgische herder. Hij deelt zijn standaard met de mechelse, de tervuerense en de laekense herder; alleen vacht en kleur verschillen.

Groenendaeler ligt in het gras

Rasfiche

FCI
nr. 15 · groep 1, herdershonden
Herkomst
België
Schofthoogte
reu 60–66 cm · teef 56–62 cm
Maten
Ideaal 62 cm voor een reu en 58 cm voor een teef, 2 cm kleiner of 4 cm groter mag.
Gewicht
reu 25–30 kg · teef 20–25 kg
Beweging
meer dan 2 uur per dag (volgens de Royal Kennel Club)
Levensduur
ouder dan 10 jaar
Vacht
halflang, verhaart

Het GoPuppy-profiel

Dit zijn rasgemiddelden en onze eigen inschatting. Leeftijd, conditie en opvoeding van je eigen hond wegen zwaarder.

  1. WandelenDagtochtenMeer dan twee uur beweging per dag, volgens de Royal Kennel Club. Een volwassen groenendaeler loopt een dagtocht mee.
  2. HondensportSportmaatjeIGP, agility, canicross en mantrailing. De standaard noemt hem 'bursting with energy, and always ready to leap into action'.Past bijIGPagilitycanicrossmantrailing
  3. Terras en horecaLiever geen druk terrasWaakzaam en actief. Rustig liggen tussen vreemden moet hij leren.
  4. Reizen en verblijfReizen vraagt voorbereidingMiddelgroot, met een halflange vacht. Plan onderweg tijd om te lopen.
  5. StadGrote tuin nodigDe RKC gaat uit van een groot huis met een grote tuin, in de stad of op het platteland.

Karakter

De FCI-standaard beschrijft de Belgische herder als een waakzame, actieve hond, vol energie en altijd klaar om in actie te komen. Naast zijn aangeboren talent om kuddes te hoeden is hij een uitstekende waakhond voor huis en erf, en een volhardende beschermer van zijn baas.

Eén ras, vier vachten

De Belgische herder is één ras met vier variëteiten: de groenendaeler, de tervuerense, de laekense en de mechelse herder. De groenendaeler heeft lang haar en is volgens de standaard ‘only uniform black’, helemaal zwart.

Herkomst

Eind 19de eeuw liepen er in België veel herdershonden rond, met erg verschillende types en vachten. Liefhebbers vroegen raad aan professor A. Reul van de veeartsenijschool van Cureghem, die de standaard de echte grondlegger van het ras noemt. Op 29 september 1891 werd in Brussel de Club du Chien de Berger Belge opgericht, en op 15 november van dat jaar bracht Reul in Cureghem 117 honden samen om de beste te selecteren. In 1892 lag er al een eerste standaard, met één ras en drie vachtvarianten. Pas in 1901 werden de eerste Belgische herders ingeschreven in het stamboek van de Koninklijke Maatschappij Sint-Hubertus (LOSH). Rond 1910 lagen type en karakter vast. Bij de FCI valt hij in groep 1, sectie 1, met werkproef.

Gezondheid en maten

De Royal Kennel Club zet genetische diversiteit voorop en raadt fokkers onderzoek aan van heupen, ellebogen en ogen. De ideale schofthoogte is 62 cm voor een reu en 58 cm voor een teef, met 2 cm minder of 4 cm meer als grens. Reuen wegen ongeveer 25 tot 30 kg, teven 20 tot 25 kg.

Gezondheid: waar een goede kweker op test

  • Genetische diversiteit voorop bij de keuze van de ouders
  • Heupen (röntgenfoto, officiële uitslag)
  • Ellebogen (röntgenfoto, officiële uitslag)
  • Oogonderzoek

Vraag bij een nest naar de uitslagen van de ouderdieren. Dit is geen medisch advies; je dierenarts kent je hond.

Kwekers van dit ras op GoPuppy

Nog geen kweker van dit ras op GoPuppy.

GoPuppy controleert kwekers niet op gezondheidstests. Een vermelding hier is geen keurmerk.

Lees ook