Karakter
De FCI-standaard beschrijft de Hollandse herder als “very loyal and reliable, always alert, watchful, active, independent, with persistence, intelligence, prepared to be obedient and gifted with the true shepherding temperament”. Hij werkt graag samen met zijn baas en lost een opdracht ook zelf op.
Herkomst
Volgens de standaard was zijn eerste taak die van herdershond op het platteland. De honden hielden de kudde weg van de gewassen door langs wegen en akkers te patrouilleren, en begeleidden de schapen naar weides, markten en havens. Op de boerderij hielden ze de kippen uit de moestuin, dreven ze de koeien samen voor het melken en trokken ze de melkkar. Rond 1900 verdwenen de grote kuddes, en de Hollandse herder werd politiehond, speurhond en geleidehond. Bij de FCI valt hij in groep 1, met werkproef.
Drie vachten, een zeldzaam ras
De standaard kent drie variëteiten: korthaar, langhaar en ruwhaar. In een overzicht van de Nederlandse rassen (Zeldzaam Huisdier, CGN/Wageningen UR, cijfers van 2008) stonden de langhaar en de ruwhaar als bedreigd en de korthaar als kwetsbaar; van de ruwhaar werden toen maar een paar nesten per jaar geboren.
Maten
Reuen meten 57 tot 62 cm, teven 55 tot 60 cm.



