Karakter
Volgens de FCI-standaard is de Hollandse smoushond van nature aanhankelijk, vrolijk, vriendelijk en vrijgevochten. Hij is levendig, maar niet nerveus overactief en niet snel bang.
Herkomst
Halverwege de 19e eeuw was het bij de gegoede burgerij in Nederland populair om een hond te hebben die met paard en koets meeliep en ratten ving in de stal. De oorsprong is onzeker, maar men denkt dat de gele schnauzer aan de basis stond. Een hondenhandelaar in Amsterdam verkocht ze als “herenstalhonden” aan bezoekers van de beurs. Later werd dat “smous”, ruwbaardig, om hem te onderscheiden van de griffon bruxellois. De eerste standaard dateert van 1905. Na de oorlog verdween het ras bijna: het laatste nest in het stamboek werd in 1949 ingeschreven. In 1973 begon mevrouw H.M. Barkman van der Weel het ras opnieuw op te bouwen. De FCI plaatst hem in groep 2, sectie 1, pinschers en schnauzers.
Gezondheid
Volgens een onderzoek van Wageningen UR gold het ras in 2008 als bedreigd onder de FAO-indeling. Vraag een kweker naar de verwantschap en inteelt van de ouders.
Maat
Reuen meten ongeveer 37 tot 42 cm, teven ongeveer 35 tot 40 cm. Het gewicht ligt tussen 7 en 11 kg.




