Karakter
De FCI-standaard noemt de griffon Korthals zacht en fier, een uitstekende jager die erg gehecht is aan zijn baas en aan zijn terrein, dat hij waakzaam bewaakt. Met kinderen is hij heel zacht. Hij is vooral een veelzijdige staande hond, maar wordt ook gebruikt om aangeschoten grof wild te zoeken. Volgens de Royal Kennel Club heeft hij meer dan twee uur beweging per dag nodig.
Herkomst
Volgens de standaard noemde Xenophon dit type al, en was het als vogelhond onder verschillende namen in heel Europa bekend. E.K. Korthals vernieuwde en verbeterde het ras in de tweede helft van de 19e eeuw door inteelt, selectie en africhting, zonder vreemd bloed. De nationale clubs bleven sindsdien trouw aan zijn principes. De griffon Korthals stond ook aan de basis van de Duitse draadhaar. De vacht is hard en grof, als de haren van een everzwijn, nooit krullend of wollig, met een fijne dichte ondervacht. De voorkeur gaat naar staalgrijs met bruine platen of effen bruin; ook bruinschimmel, wit-bruin en wit-oranje mogen. De standaard laat een gecoupeerde of een natuurlijke staart toe. De FCI plaatst hem in groep 7, sectie 1.3, continentale staande honden van het griffontype, met werkproef.
Gezondheid
De Royal Kennel Club zet genetische diversiteit voorop en raadt een onderzoek van ellebogen en heupen aan.
Maat
Reuen meten ongeveer 55 tot 60 cm, teven ongeveer 50 tot 55 cm. De standaard geeft geen gewicht.



