Karakter
De FCI-standaard noemt de Oostenrijkse brak een hond met een gevoelige neus, die vooral op haas met luide stem jaagt en vast en gewillig een spoor volgt. Zijn temperament is aangenaam. Hij is geliefd voor zwaar werk in het hooggebergte en op vlak land, en voor het zoeken van gewond wild.
Herkomst
Volgens de standaard stamt de Brandlbracke af van de Keltische brak. Zoals bij andere oude rassen is er tot het midden van de 19de eeuw geen zekere geschiedenis, omdat er tot dan geen gecontroleerde fok was. De vacht is zwart met kleine, scherp afgelijnde tan aftekeningen. De twee tan vlekken boven de ogen moeten er zijn; daarom heet hij ook Vieräugl, “vieroog”. Andere Oostenrijkse brakken op GoPuppy zijn de Tiroler brak en de Stiermarkse ruwharige brak. De FCI plaatst hem in groep 6, sectie 1.2, middelgrote lopende honden, met werkproef.
Gezondheid
Bij de Royal Kennel Club vonden we geen rasfiche, en bij de FCI geen lijst met aanbevolen gezondheidstests. Vraag een kweker naar de onderzoeken van beide ouders.
Maat
Reuen meten 50 tot 56 cm, teven 48 tot 54 cm. De standaard geeft geen gewicht.




