Karakter
Volgens de FCI-standaard kijkt de presa canario streng en aandachtig. Hij is bijzonder geschikt om te waken en werd vroeger ook gebruikt om vee te drijven. Hij heeft een evenwichtig temperament en veel zelfvertrouwen, en een lage, diepe blaf. In het gezin is hij gehoorzaam en volgzaam, zeer toegewijd aan zijn baas, maar hij kan wantrouwig zijn tegenover vreemden. De standaard noemt zijn houding zelfzeker, edel en wat afstandelijk.
Herkomst
Het ras komt van Tenerife en Gran Canaria, op de Canarische Eilanden. Vermoedelijk ontstond hij uit de majorero, een inheemse hond van de eilanden, en molossers die er later werden ingevoerd. Zo ontstond een middelgrote, gestroomde, reekleurige of zwarte vanghond met witte aftekening, krachtig maar beweeglijk. In de 16e en 17e eeuw nam het aantal flink toe; gemeentelijke registers beschrijven hem als waakhond en beschermer van het vee. De FCI noemt Spanje als land van herkomst en plaatst hem in groep 2, sectie 2.1, molossers van het mastifftype.
Reisregels
Beieren zet de presa canario in Kategorie 2. De details staan bij de reisregels.
Gezondheid en maat
De Royal Kennel Club erkent het ras niet, en we vonden geen lijst met aanbevolen gezondheidstests bij de FCI. Vraag een kweker naar de onderzoeken van beide ouders. Reuen meten 61 tot 66 cm en wegen 45 tot 57 kg, teven meten 57 tot 62 cm en wegen 40 tot 50 kg.



