Karakter
De FCI-standaard noemt de segugio een lopende hond die op elk terrein werkt, met veel uithouding en een goede snelheid. Alleen of in meute jaagt hij met grote ijver. Van aard is hij evenwichtig en niet erg uitbundig, met een zachte uitdrukking en een luide, aangename stem.
Herkomst
Volgens de standaard gaat de segugio terug op de lopende honden van het oude Egypte, die Fenicische handelaars langs de Middellandse Zee tot in Italië brachten. Beelden van Diana als jageres in het museum van Napels en in het Vaticaan tonen honden van hetzelfde type, en een schilderij in het kasteel van Borso d’Este uit 1600 geeft het ideale type van vandaag. De kortharige vacht is dicht en glad, met de stugheid van paardenhaar. Hij is reekleurig, van intens roodbruin tot verwaterd licht, of zwart met tan. Een zwart-tan hond met een witte ster op de borst heet driekleurig. Hij heeft een eigen standaard naast de ruwharige segugio. Andere Italiaanse lopende honden zijn de segugio maremmano en de segugio dell’Appennino. De FCI plaatst hem in groep 6, sectie 1.2, middelgrote lopende honden, met werkproef.
Gezondheid
Bij de Royal Kennel Club vonden we geen rasfiche, en bij de FCI geen lijst met aanbevolen gezondheidstests. Vraag een kweker naar de onderzoeken van beide ouders.
Maat
Reuen meten 52 tot 58 cm, teven 48 tot 56 cm. Bij uitstekende honden mag dat 2 cm afwijken. Hij weegt 18 tot 28 kg.




