Karakter
Volgens de FCI-standaard is de Spaanse waterhond trouw, gehoorzaam, vrolijk, werklustig, waakzaam en evenwichtig. Hij leert opvallend snel en past zich aan elke situatie aan.
Herkomst
De hond komt al heel lang voor op het Iberisch schiereiland en heeft volgens de standaard dezelfde oorsprong als de oude barbet. De meeste exemplaren leven in Andalusië, waar hij als herdershond werkt en al eeuwen ‘Turkse hond’ heet. Zijn vacht is aangepast aan de afwisseling van vocht en droogte in de moerasgebieden, wat hem geschikt maakte als herdershond en als helper van jagers op watervogels en van vissers. Bij de FCI valt hij in groep 8, sectie 3, de waterhonden.
Vacht en gezondheid
De Royal Kennel Club zet de Spaanse waterhond bij de honden die niet verharen. Fokkers horen genetische diversiteit voorop te zetten, een DNA-test op prcd-PRA en oogonderzoek met gonioscopie te doen, en daarnaast DNA-tests op CHG en NAD en een heuponderzoek.
Maten
Reuen meten 44 tot 50 cm en wegen 18 tot 22 kg, teven 40 tot 46 cm en 14 tot 18 kg.




