Karakter
De FCI-standaard beschrijft de Tibetaanse mastiff als zelfstandig en beschermend, een hond die respect afdwingt en zeer trouw is aan zijn gezin en zijn territorium. Een ervaren baas en een goede socialisatie zijn bij dit ras belangrijk.
Herkomst
De Tibetaanse mastiff (do khyi) is een oud werkras van de nomadische herders in de Himalaya en een traditionele bewaker van de Tibetaanse kloosters. Van Aristoteles tot Marco Polo, die in 1271 naar Azië trok, prijzen historische verslagen zijn kracht en indrukwekkende verschijning. Ook zijn blaf werd beschreven als een bijzonder kenmerk. Een van de eerste Tibetaanse mastiffs in het Westen was een reu die Lord Hardinge in 1847 naar koningin Victoria stuurde. In 1898 werd in de dierentuin van Berlijn een van de eerste bekende nesten geboren. Bij de FCI valt hij in groep 2, sectie 2.2.
Regels op reis
In ons onderzoek naar rasregels in Europa vonden we geen land dat specifieke regels oplegt aan de Tibetaanse mastiff met stamboom. Frankrijk en Luxemburg hebben wel regels voor de ‘mastiff’ en voor honden die erop lijken; neem bij twijfel de stamboompapieren mee.
Gezondheid en maten
De Royal Kennel Club zet genetische diversiteit voorop en raadt onderzoek van heupen en ellebogen aan. Reuen meten minstens 66 cm, teven minstens 61 cm.



