Karakter
Volgens de FCI-standaard is de cardigan alert, actief en intelligent. Hij is rustig, niet schuw en niet agressief. De standaard beschrijft een stevige, taaie en wendbare hond met veel uithouding.
Verschil met de pembroke
De cardigan en de Welsh corgi pembroke zijn twee aparte rassen. Het opvallendste verschil is de staart: de cardigan heeft een lange staart als die van een vos, die tot (bijna) op de grond reikt. Volgens de Royal Kennel Club werd hij nooit gecoupeerd. Hij heeft een langer lichaam en zijn voorbenen staan licht gebogen. Zijn rechtopstaande oren zijn naar verhouding vrij groot. De twee rassen mochten vroeger vrij met elkaar kruisen. In 1934 erkende de Kennel Club ze als aparte rassen.
Herkomst
Volgens de Royal Kennel Club is de cardigan waarschijnlijk de oudste van de twee. Het woord corgi zou van het Keltische cor (dwerg) en gi (hond) komen. Met hun korte poten waren beide corgi’s geschikt om vee vooruit te drijven door in de hielen te bijten. Overdag dreven ze runderen, ’s nachts bewaakten ze die. De cardigan heette ook wel Yard Dog, omdat hij van neus tot staartpunt een Welshe el mat, ongeveer 102 cm. De FCI plaatst hem in groep 1, sectie 2, veedrijvers.
Gezondheid
De Royal Kennel Club zet genetische diversiteit voorop en noemt een DNA-test op PRA (rcd3) en onderzoek van ogen en heupen.
Maat
De ideale schofthoogte is 30 cm. Het gewicht moet in verhouding zijn tot de maat.




