Karakter
De FCI-standaard beschrijft de Zwitserse loophond als levendig, gepassioneerd op jacht, gevoelig, volgzaam en sterk gehecht aan zijn baas. Hij jaagt zelfstandig en blaft op het spoor, ook in moeilijk terrein. Hij jaagt op haas, ree en vos, en soms op everzwijn.
Herkomst
Een mozaïek uit Avenches toont meutehonden die op de huidige Zwitserse variëteiten lijken; volgens de standaard bewijst het dat ze er in Romeinse tijd al waren. In de 15de eeuw zochten Italiaanse liefhebbers ze op, in de 18de eeuw Franse, om hun talent voor de hazenjacht. Huurlingen brachten Franse lopende honden mee naar huis, en die lieten sporen na in de Zwitserse lijnen. In 1882 kreeg elk van de vijf variëteiten een eigen standaard. De Thurgause loophond was in 1909 verdwenen. Sinds 22 januari 1933 is er één standaard voor vier variëteiten. De Berner loophond is wit met zwarte platen en tan aftekeningen. De Jura loophond is tan met een zwarte deken, of zwart met tan. De Luzerner loophond is “blauw”, een mengeling van zwarte en witte haren, en de Schwyzer loophond wit met oranje platen. Het oude Jura-type naar het model van de Sint-Hubertushond is intussen verdwenen. Voor omheinde jachtgebieden fokten de Zwitsers later een kleinere versie, de kleine Zwitserse loophond. De FCI plaatst het ras in groep 6, sectie 1.2, middelgrote lopende honden, met werkproef.
Gezondheid
Bij de Royal Kennel Club vonden we geen rasfiche, en bij de FCI geen lijst met aanbevolen gezondheidstests. Vraag een kweker naar de onderzoeken van beide ouders.
Maat
Reuen meten 49 tot 59 cm, teven 47 tot 57 cm. De standaard staat geen afwijking toe en geeft geen gewicht.




