Karakter
Volgens de FCI-standaard is de appenzeller levendig, pittig, zelfzeker, betrouwbaar en onverschrokken. Hij is wat wantrouwig tegenover vreemden, een waakhond die zich niet laat omkopen, en hij leert graag.
Herkomst
In 1853 werd hij voor het eerst beschreven in het boek “Tierleben der Alpenwelt”, als een hoog blaffende, kortharige, middelgrote, veelkleurige veedrijver van een vrij gelijkmatig spitstype, gebruikt om het erf te bewaken en vee te hoeden. In 1895 vroeg opperhoutvester Max Siber, de grote promotor van het ras, de Zwitserse kennelclub om iets voor het ras te doen. In 1898 stelde het kanton Sankt Gallen geld ter beschikking om de fokkerij te steunen. De FCI plaatst hem in groep 2, sectie 3, Zwitserse sennenhonden, samen met de entlebucher, de berner en de grote Zwitserse sennenhond.
Gezondheid
Bij de Royal Kennel Club vonden we geen rasfiche, en bij de FCI geen lijst met aanbevolen gezondheidstests. Vraag een kweker naar de onderzoeken van beide ouders.
Maat
De gewenste schofthoogte is 52 tot 56 cm voor een reu en 50 tot 54 cm voor een teef, met 2 cm speling.




