Karakter
Volgens de FCI-standaard is de bichon frisé een echte gezelschapshond die je zonder problemen overal mee naartoe neemt. Hij is niet nerveus, blaft niet vaak en is erg sociaal, met mensen en met honden, ook als hij ze niet kent. Hij past zich makkelijk aan en hecht zich sterk aan zijn baas.
Herkomst
De bichon kwam tijdens de renaissance uit Italië naar Frankrijk. Omdat hij op een heel kleine barbet leek, noemde men hem ‘barbichon’, later ingekort tot ‘bichon’. Onder Napoleon III kwam hij opnieuw in de mode, toen als ‘ténériffe’. Na de twee wereldoorlogen was hij bijna verdwenen; Franse en Belgische fokkers bouwden het ras weer op. De eerste in België ingeschreven hond was Pitou, geboren op 23 maart 1924 en in 1932 opgenomen in het Belgische stamboek (LOSH). In 1978 kreeg het ras zijn huidige Franse naam, ‘bichon à poil frisé’, en werd het erkend als Frans-Belgisch ras. Bij de FCI valt hij in groep 9, sectie 1.
Vacht
De Royal Kennel Club zet de bichon frisé bij de honden die niet verharen, met een vacht die elke dag verzorging nodig heeft. Niet verharen is niet hetzelfde als hypoallergeen; meer daarover op onze pagina over designerkruisingen. De RKC raadt fokkers oogonderzoek aan.
Maten
25 tot 29 cm; een reu mag 1 cm groter zijn, een teef 2 cm kleiner. Het gewicht ligt rond 5 kg.




