Karakter
Volgens de FCI-standaard heeft de dalmatiër een aangenaam karakter: vriendelijk, niet schuw of aarzelend, zonder nervositeit of agressie. Hij is levendig, trouw, zelfstandig en makkelijk op te voeden. Hij houdt van water en van buitenactiviteiten en heeft een duidelijk jachtinstinct.
Herkomst
De FCI ziet de oorsprong in het oostelijke Middellandse Zeegebied, in de historische provincie Dalmatië. Een altaarschilderij in Veli Lošinj (1600-1630) en een fresco in Zaostrog tonen al zulke honden, en kerkkronieken uit 1719 en 1737 beschrijven de “Canis Dalmaticus”. De Royal Kennel Club is voorzichtiger over die oorsprong. Zij vertelt hoe de hond in Engeland naast koetsen liep, de passagiers en de lading bewaakte en ’s nachts de stallen. Hij liep ook voor paardenbrandweerwagens uit om de weg vrij te maken. De FCI plaatst hem in groep 6, sectie 3, verwante rassen.
Gezondheid
De Royal Kennel Club vraagt fokkers om een DNA-test op hyperuricosurie (HUU), een gehoortest (BAER) waarbij ook de pups getest worden, onderzoek van heupen en ellebogen, en een DNA-test op disproportionele dwerggroei. Vraag de kweker naar de uitslagen van beide ouders en van de nest.
Maat
Reuen meten 56 tot 62 cm, teven 54 tot 60 cm. Volgens de standaard wordt een goed gebouwde hond boven die grens niet bestraft.



