Karakter
Volgens de FCI-standaard is de ridgeback waardig en intelligent, gereserveerd tegenover vreemden, maar niet agressief en niet schuw. Hij wordt nog altijd gebruikt voor de jacht, maar wordt volgens de standaard vooral gewaardeerd als waakhond en gezinshond.
Herkomst
Zijn voorouders komen uit de Kaapkolonie. Daar kruisten de honden van de eerste kolonisten met de half gedomesticeerde jachthonden van de Khoikhoi, die al een rugkam hadden. De ridgeback jaagde in groepjes van twee of drie: hij spoorde wild op, vooral leeuwen, en hield het op afstand tot de jager er was. Daarom heette hij ook ‘leeuwenhond’. De eerste standaard schreef F.R. Barnes in 1922 in Bulawayo, in het toenmalige Rhodesië; de Zuid-Afrikaanse Kennel Union keurde ze in 1926 goed. Bij de FCI valt hij in groep 6, sectie 3.
De kam
De standaard noemt de kam ‘the escutcheon of the breed’, het wapenschild van het ras. Hij moet duidelijk afgelijnd en symmetrisch zijn, smaller worden naar achteren toe, en twee identieke kruinen hebben die tegenover elkaar liggen.
Gezondheid en maten
De Royal Kennel Club raadt fokkers onderzoek aan van heupen en ellebogen, een DNA-test op JME (een vorm van epilepsie bij jonge honden) en op DM. Reuen meten 63 tot 69 cm en wegen rond 36,5 kg, teven 61 tot 66 cm en rond 32 kg.



