Karakter
Volgens de FCI-standaard is de Welsh terriër aanhankelijk, gehoorzaam en makkelijk te sturen. Hij is vrolijk en beweeglijk, zelden schuw, dapper en onverschrokken, maar zeker niet agressief, al kan hij zich verweren als het moet.
Herkomst
De standaard noemt hem een terriër met een echte werkachtergrond, iets minder uitbundig dan sommige andere terriërs. Hij jaagde op vos, das en zelfs otter. De Welsh en de lakeland terriër lijken sterk op elkaar en hebben mogelijk een gemeenschappelijke oorsprong. Volgens de Royal Kennel Club heette hij vroeger de Welsh black and tan rough coated terrier. De jagers uit Wales bleven trouw aan die kleur en kruisten later onder meer de Ierse terriër, de airedale en de lakeland in. In 1885 werd in Pwllheli de eerste rasvereniging opgericht. De FCI plaatst hem in groep 3, sectie 1, grote en middelgrote terriërs.
Vacht en gezondheid
De harde, dichte vacht is meestal zwart-tan. De Royal Kennel Club zet genetische diversiteit voorop en vraagt een DNA-test op primaire lensluxatie (PLL).
Maat
De schofthoogte is hoogstens 39 cm, het gewicht 9 tot 9,5 kg.




