Karakter
De FCI-standaard noemt de Norfolk terriër een duiveltje voor zijn maat: lief van aard, niet ruziezoekend, gehard, alert en onverschrokken.
Verschil met de Norwich terriër
De Norfolk en de Norwich terriër lijken sterk op elkaar. Het duidelijkste verschil zit in de oren: de Norfolk heeft V-vormige oren die naar voren hangen, dicht tegen de wang. De Norwich heeft rechtopstaande, puntige oren. Volgens de Royal Kennel Club werden beide types tot 1964 getoond als Norwich terriër. In 1957 besloten de fokkers de twee als aparte rassen te behandelen, en in 1964 kreeg het type met hangoren de naam Norfolk terriër.
Herkomst
Beide rassen zijn genoemd naar het graafschap Norfolk en de stad Norwich in Oost-Engeland. Volgens de standaard was er in het begin van de 19e eeuw geen onderscheid en ging het om een gewone boerderijhond. Glen of Imaal-terriërs, rode cairn terriërs en dandie dinmonts staan aan de basis. Hij werkte op vos, das en ratten. De FCI plaatst hem in groep 3, sectie 2, kleine terriërs.
Gezondheid
Bij de Royal Kennel Club vonden we voor dit ras geen lijst met aanbevolen gezondheidstests. Vraag een kweker naar de onderzoeken van beide ouders.
Maat
De ideale schofthoogte is 25 cm.




